नरक

१131१ नरक

Hölle ist die Trennung und Entfremdung von Gott, die unverbesserliche Sünder erwählt haben. Im Neuen Testament ist von Hölle bildhaft als von einem «feurigen Pfuhl», der «Finsternis» und von Gehenna (nach dem Tal Hinnom bei Jerusalem, einer Verbrennungsstätte für Unrat) die Rede. Die Hölle wird als Strafe, Leid, Qual, ewiges Verderben, Heulen und Zähneknirschen beschrieben. Scheol und Hades, zwei oft mit «Hölle» und «Grab» übersetzte Begriffe aus den biblischen Ursprachen, beziehen sich meist auf das Totenreich. Die Bibel lehrt, dass reuelose Sünder den zweiten Tod im feurigen Pfuhl erleiden werden, aber sie macht es nicht absolut klar, ob dies Vernichtung oder bewusste geistliche Entfremdung von Gott bedeutet. (2. Thessalonicher 1,8-9; Matthäus 10,28; 25,41.46; Offenbarung 20,14-15; 21,8; Matthäus 13,42; Psalm 49,14-15)

नरक

»Wenn dich deine rechte Hand zum Abfall verführt, so hau sie ab und wirf sie von dir. Es ist besser für dich, dass eins deiner Glieder verderbe und nicht der ganze Leib in die Hölle fahre» (Matthäus 5,30). Die Hölle ist etwas sehr ernstes. Wir müssen Jesu Warnung ernst nehmen.

हाम्रो दृष्टिकोण

हाम्रो विश्वासले नरकलाई "अयोग्य पापीहरूले छनौट गरेको परमेश्वरबाट अलग्गि र अलगाव" भनेर वर्णन गर्दछ। हामी यो व्याख्या गर्दैनौं कि यो छुट्टिनु र अलगाव भनेको अनन्त कष्ट हो वा चेतनाको पूर्ण समाप्ति हो। वास्तवमा हामी भन्छौं कि बाइबलले यो बिल्कुल स्पष्ट पार्दैन।

जब यो नरकमा आउँछ, अन्य धेरै मुद्दाहरूको रूपमा, हामीले येशूको सुन्नु पर्छ। यदि हामी दया र कृपाको बारेमा सिकाउँछौं भने यदि हामी येशूलाई गम्भीरताका साथ लिन्छौं भने, उसले सजायको बारेमा कुरा गर्दा हामीले पनि उसलाई गम्भीरतासाथ लिनुपर्दछ। जे भए पनि, दयाको धेरै मतलब हुँदैन जबसम्म हामी केही चीज छोड्दैनौं।

आगो चेतावनी

In einem Gleichnis warnte Jesus, dass die Bösen in einen Feuerofen geworfen werden (Matthäus 13,50). In diesem Gleichnis sprach er nicht über Einäscherung, sondern über «Heulen und Zähneklappen». In einem anderen Gleichnis beschreibt Jesus die Bestrafung eines Knechtes, der Vergebung empfangen hatte, der seinem Mitknecht nicht vergab, als «Peinigung» (Matthäus 18,34). Ein anderes Gleichnis beschreibt einen bösen Menschen, der gebunden und «in die Finsternis» hinausgeworfen wird (Matthäus 22,13). Diese Finsternis wird als ein Ort von Weinen und Zähneklappern beschrieben.

अन्धकारमा रहेका मानिसहरू पीडा र शोकले ग्रस्त छन् कि छैन भनेर येशूले वर्णन गर्नुभएन, र पश्चात्ताप वा क्रोधको कारण उनीहरूले दाँत पिँध्न सकून् भनेर उहाँ वर्णन गर्नुहुन्न। त्यो उद्देश्य होइन। वास्तवमा उसले खराब मान्छेको भाग्यको विवरण कहिले दिँदैन।

Jesus warnt jedoch die Menschen in deutlichen Begriffen, sich an nichts zu hängen, was zur Folge hätte, dass sie ins ewige Feuer geworfen würden. «Wenn aber deine Hand oder dein Fuss dich zum Abfall verführt, so hau sie ab und wirf sie von dir», so warnte Jesus. «Es ist besser für dich, dass du lahm oder verkrüppelt zum Leben eingehst, als dass du zwei Hände oder zwei Füsse hast und wirst in das ewige Feuer geworfen» (Matthäus 18,7-8). Es ist besser, sich in diesem Leben zu verleugnen, als «in das höllische Feuer geworfen zu werden» (V. 9).

के दुष्टको सजाय सदाको लागि रहन्छ? यस विन्दुमा बाइबललाई विभिन्न तरिकाले व्याख्या गर्न सकिन्छ। केही पदहरूले अनन्त दण्डको सुझाव दिन्छन्, जबकि अरूले सीमित अवधि सुझाव दिन्छन्। तर कुनै पनि तरिका, नरक कुनै पनि केस मा बेवास्ता गर्नुपर्छ।

Dies erinnert mich an ein Buch von InterVarsity Press zu diesem Thema: Two Views of Hell (Zwei Ansichten über die Hölle). Edward Fudge argumentiert für Vernichtung; Robert Peterson argumentiert für ewiges Leiden. Auf dem Umschlag dieses Buches sind zwei Männer, beide mit den Händen vor
डर वा त्रास को अभिव्यक्ति मा टाउको। ग्राफिक भनेको व्यक्त गर्नु हो
यद्यपि नरकको बारेमा दुई विचारहरू छन्, यो लातलाग्दो छ कुनै फरक पर्दैन तपाईं नरकलाई कसरी हेर्नुहुन्छ। परमेश्वर दयालु हुनुहुन्छ, तर जसले परमेश्वरको विरोध गर्दछ उसले उसको दयालाई अस्वीकार गर्छ र त्यसैले उसले कष्ट भोग्छ।

नयाँ नियमका पत्रहरू

येशूले परमेश्वरको दयालाई अस्वीकार गर्नेहरूलाई सजाय दिन विभिन्न प्रकारका छविहरू प्रयोग गर्नुभयो: आगो, अन्धकार, पीडा र विनाश।

Die Apostel sprachen auch über Gericht und Bestrafung, aber sie beschrieben es auf verschiedene Weise. Paulus schrieb: «Ungnade und Zorn aber denen, die streitsüchtig sind und der Wahrheit nicht gehorchen, gehorchen aber der Ungerechtigkeit; Trübsal und Angst über alle Seelen der Menschen, die Böses tun, zuerst der Juden und ebenso der Griechen» (Römer 2,8-9).

In Bezug auf jene, die die Kirche in Thessalonich verfolgten, schrieb Paulus: «Die werden Strafe erleiden, das ewige Verderben, vom Angesicht des Herrn her und von seiner herrlichen Macht» (2. Thessalonicher 1,9). Daher definieren wir in unseren Glaubenssätzen die Hölle als «Trennung und Entfremdung von Gott».

Die alttestamentliche Strafe für die Zurückweisung des Mosaischen Gesetzes war der Tod, aber jeder, der Jesus bewusst zurückweist, verdient eine grössere Strafe, sagt Hebräer 10,28-29: «Schrecklich ist’s, in die Hände des lebendigen Gottes zu fallen» (V. 31). Gott ist über jede Vorstellungskraft barmherzig, aber wenn ein Mensch seine Barmherzigkeit ablehnt, bleibt nur das Gericht übrig. Gott möchte nicht, dass irgendjemand die Schrecken der Hölle erleidet – er möchte, dass alle zur Reue und zum Heil kommen (2. Petrus 2,9). Aber diejenigen, die solch eine wunderbare Gnade ablehnen, werden leiden. Das ist ihre, nicht Gottes Entscheidung. Daher heisst es in unseren Glaubenssätzen, dass die Hölle «von unverbesserlichen Sündern erwählte wurde». Das ist ein wichtiger Teil des Bildes.

Der endgültige Sieg Gottes ist auch ein wichtiger Teil des Bildes. Alles wird unter die Kontrolle Christi gebracht werden, denn er hat die ganze Schöpfung erlöst (1. Korinther 15,20-24; Kolosser 1,20). Alles wird in Ordnung gebracht werden. Sogar Tod und das Totenreich werden am Ende zerstört werden (Offenbarung 20,14). Die Bibel sagt uns nicht, wie die Hölle in dieses Bild passt, wir behaupten auch nicht, es zu wissen. Wir vertrauen einfach, dass Gott, der voller Gerechtigkeit und Barmherzigkeit ist, es alles auf die bestmögliche Art und Weise zu einem guten Abschluss bringen wird.

परमेश्वरको धार्मिकता र दया

कसै-कसैले भन्छन कि प्रेमको देवताले मानिसहरूलाई सताउनुहुन्न। बाइबलले दयालु व्यक्तिलाई प्रकट गरेको छ। बरु, उहाँले मानिसहरूलाई सदाको लागि दु: ख प्रदान गर्नुको सट्टा तिनीहरूको दु: खबाट मुक्त गर्नुहुने थियो। धेरैले विश्वास गर्छन् कि नरकको लागि सदाको लागि सजाय दिने परम्परागत शिक्षाले बदला लिने धार्मिक चरित्रको रूपमा भगवानको गलत प्रतिनिधित्व गर्दै भय terrible्कर उदाहरण प्रस्तुत गर्दछ। यसबाहेक, केहि बर्ष वा दशक मात्र चलेको जीवनको लागि मानिसहरूलाई सँधै सजाय दिन उचित हुँदैन।

तर ईश्वरविरूद्ध विद्रोह एकदमै डरलाग्दो छ, कोही-कोही धर्मविद्हरूले भने। तिनीहरू वर्णन गर्छन् हामी खराबलाई नाप्न समय लिन सक्दैनौं, तिनीहरू वर्णन गर्छन्। एउटा हत्याले केहि मिनेट लिन सक्दछ, तर यो विफलता दशक वा शताब्दीसम्म फैलिन सक्छ। उनीहरूको दाबी छ कि भगवान विद्रोह ब्रह्माण्डमा सबैभन्दा खराब पाप हो, त्यसैले यो सबैभन्दा नराम्रो सजायको योग्य छ।

Das Problem ist, dass Menschen weder Gerechtigkeit noch Barmherzigkeit gut verstehen. Menschen sind nicht qualifiziert zu richten – aber Jesus Christus ist es. Er wird die Welt mit Gerechtigkeit richten (Psalm 9,8; Johannes 5,22; Römer 2,6-11). Wir können seinem Urteil vertrauen, im Wissen, dass er sowohl gerecht als auch barmherzig sein wird.

जब नरकको बिषयवस्तुहरू खडा हुन्छन्, बाइबलका केहि अंशहरूले पीडा र सजायलाई जोड दिँदछन्, र अरूले विनाश र अन्तको चित्रहरू प्रयोग गर्दछन्। अर्कोसँग एक वर्णन मिलाउन प्रयास गर्नुको साटो हामी दुबैलाई बोल्न दियौं। जब यो नरकमा आउँछ, हामीले परमेश्वरमा विश्वास गर्नुपर्दछ, हाम्रो कल्पनामा होइन।

Von allem, was Jesus über die Hölle sagte ist das Wichtigste, dass Jesus die Lösung für das Problem ist. In ihm gibt es keine Verdammnis (Römer 8,1). Er ist der Weg, die Wahrheit und das ewige Leben.

जोसेफ टोचबाट


PDFनरक